Wiza partnerska 820/801: co może pójść nie tak i jak tego uniknąć

Wnioski o wizę partnerską są odrzucane częściej, niż ludzie się spodziewają. Odsetek odmów w ostatnich latach wynosi od 20% do 30%, a przy średnim czasie rozpatrywania przekraczającym już 18 miesięcy w jednym wniosku może się wiele zmienić. Większość odmów nie jest przypadkowa. Skupia się wokół niewielkiego zestawu sytuacji, które case officerowie widzą raz za razem, a które wnioskodawcy lekceważą albo całkowicie pomijają.

Ten artykuł jest uzupełnieniem naszej listy dokumentów do wizy partnerskiej (subclass 820/801). Tamten tekst mówi, co zebrać. Ten pokazuje, co faktycznie idzie nie tak, na podstawie schematów, które Department of Home Affairs wskazuje w listach z odmową, oraz sytuacji opisywanych przez wnioskodawców po fakcie.

Związek jest prawdziwy, ale na papierze tego nie widać

Jesteś z partnerem od trzech lat. Widujecie się codziennie. Wasi przyjaciele i rodziny się znają. Jeździcie razem na wakacje. A mimo to Twój wniosek dostaje Request For Further Information (prośbę o dodatkowe informacje) albo zostaje od razu odrzucony, i nie rozumiesz dlaczego.

Najczęstszą przyczyną odmowy wizy partnerskiej jest niewystarczająca ilość dowodów w czterech kategoriach, których Department używa do oceny związku: aspekty finansowe, charakter wspólnego gospodarstwa domowego, aspekty społeczne i zaangażowanie w związek. Mocny wniosek ma solidne dowody we wszystkich czterech. Słaby ma stos zdjęć, rezerwację kolacji we dwoje i niewiele więcej.

Case officer nie zadaje sobie pytania, czy Wasz związek jest prawdziwy. Pyta, czy dokumentacja, którą ma przed sobą, oceniana przez kogoś, kto Was nigdy nie spotkał, dowodzi, że jest prawdziwy. To dwa różne pytania i właśnie w tej różnicy wnioski przepadają.

Rozwiązaniem jest świadome budowanie dowodów. Załóżcie wspólne konto bankowe i płaćcie z niego wspólne rachunki. Wpiszcie się nawzajem jako beneficjentów superannuation lub ubezpieczenia na życie. Umieśćcie oboje na rachunku za prąd, w abonamencie internetowym i, jeśli to możliwe, w umowie najmu. Róbcie zdjęcia na wydarzeniach, które da się datować i wyjaśnić. Zachowujcie bilety, zaproszenia i korespondencję adresowaną do Was jako pary. Celem nie jest sztuczne wytworzenie związku na papierze. Chodzi o to, by dokumenty nadążały za życiem, które już prowadzicie.

Nie mieszkacie razem, a przynajmniej jeszcze nie

Typowy przypadek: jedno z Was studiuje lub pracuje za granicą, drugie jest w Australii, a związek podtrzymujecie rozmowami wideo, wizytami i wspólnymi planami. Inny: ze względu na oczekiwania kulturowe lub rodzinne nie zamieszkujecie razem przed ślubem. Trzeci: pracujecie w różnych stanach i widujecie się w weekendy.

Australijskie prawo imigracyjne nie wymaga ściśle wspólnego zamieszkiwania. Wyrok Federal Court z 2015 roku w sprawie SZOXP potwierdził, że para może pozostawać w związku de facto, nigdy nie mieszkając razem. Prawo wymaga w istocie, by para nie żyła „osobno na stałe”. To rozróżnienie jest ważne. Trwała separacja przekreśla wizę partnerską. Separację tymczasową lub wyjaśnioną da się przetrwać, ale tylko wtedy, gdy zbudujesz do tego argumentację.

Gdy nie mieszkacie razem, Department oczekuje dwóch rzeczy. Po pierwsze, jasnego pisemnego wyjaśnienia dlaczego. Oczekiwania kulturowe, opieka nad członkiem rodziny, praca w różnych miastach, studia, umowa najmu, której nie da się zerwać — to wszystko uzasadnione powody. Niejasne odpowiedzi takimi nie są. Po drugie, dowodów, że związek trwa mimo odległości: historii komunikacji w komunikatorach, rezerwacji lotów pokazujących regularne wizyty, wspólnych zobowiązań finansowych, takich jak wspólne podróże czy wspólne oszczędności na przyszłą przeprowadzkę, planów spisanych na papierze.

Pułapka, w którą wpada większość wnioskodawców, to przekonanie, że samo wyjaśnienie wystarczy. Nie wystarczy. Wyjaśnienie mówi Departmentowi, dlaczego nie mieszkacie razem. Dowody pokazują, że związek jest nienaruszony.

Mieszkacie razem, ale umowa najmu jest tylko na nazwisko partnera

To jedna z najczęstszych sytuacji w Australii i jedna z najłatwiejszych do zlekceważenia. Wprowadziłeś się do partnera sześć miesięcy temu. Umowa najmu jest na jego nazwisko jeszcze od czasów sprzed Waszego poznania, agent nie zmieni jej w trakcie trwania umowy, a Twojego nazwiska nie ma nigdzie w dokumentach najmu. Płacisz połowę czynszu przelewami bankowymi, Twoja poczta przychodzi pod ten adres, śpisz tam każdej nocy, ale na papierze mieszkanie należy wyłącznie do partnera.

Umowa najmu na jedno nazwisko sama w sobie nie jest problemem. Problemem jest niewyjaśniona umowa na jedno nazwisko. Case officerowie wiedzą, że australijski rynek najmu jest konkurencyjny, że agenci niechętnie zmieniają umowy w trakcie ich trwania i że osoby, które niedawno przyjechały, często nie mają historii najmu ani historii kredytowej, by zostać dopisane. Chcą zobaczyć równoległe dowody, że naprawdę mieszkasz pod tym adresem, oraz krótkie pisemne wyjaśnienie, dlaczego umowa wygląda tak, a nie inaczej.

Dowody, które w tej sytuacji sprawdzają się najlepiej:

• Korespondencja zaadresowana do Ciebie pod wspólny adres, wysłana przez osoby trzecie, które nie pomyliłyby się byle jak w Twoim adresie: bank, Medicare, ATO, fundusz superannuation, Centrelink, jeśli dotyczy, dział HR pracodawcy
• Prawo jazdy lub photo card zaktualizowane na wspólny adres przez Service NSW, Service Victoria lub odpowiednik w Twoim stanie
• Wpis na listę wyborców Australian Electoral Commission pod tym adresem, jeśli masz do tego prawo
• Wyciągi bankowe pokazujące regularne przelewy czynszu z Twojego konta na konto partnera, najlepiej z czytelnym tytułem, takim jak „Czynsz” lub nazwa miesiąca
• Rachunki za media, w przypadku których dostawca pozwala na drugie nazwisko (sprzedawcy prądu i dostawcy internetu zwykle są elastyczni, nawet gdy agenci nieruchomości nie są)
• Statutory declaration od partnera jako najemcy, opatrzone datą i poświadczone przez świadka, wyjaśniające, kiedy się wprowadziłeś, i potwierdzające ustalenia finansowe
• Statutory declarations od współlokatorów, zarządców budynku lub sąsiadów potwierdzające, że tam mieszkasz
• Korespondencja od wspólnoty mieszkaniowej (strata), potwierdzenia dostaw paczek, logi dostępu do budynku na karty — wszystko, co dokumentuje Twoją fizyczną obecność pod tym adresem w czasie

Najczęściej kończy się źle tak, że wnioskodawca składa umowę najmu, wzrusza ramionami na brak swojego nazwiska i liczy, że case officer sam się domyśli reszty. Nie domyśli się. Zbuduj równoległy zestaw dowodów, napisz krótkie wyjaśnienie, a umowa na jedno nazwisko przestanie być problemem.

Związek de facto bez reguły 12 miesięcy i bez zarejestrowanego związku

Jesteś z partnerem od ośmiu miesięcy. Chcesz złożyć wniosek o wizę partnerską. Jesteście parą de facto, nie małżeństwem. Uważasz, że się kwalifikujesz, bo związek jest prawdziwy i trwa.

Zgodnie z Migration Act związek de facto na potrzeby wizy partnerskiej zasadniczo wymaga, byście byli razem co najmniej 12 miesięcy bezpośrednio przed złożeniem wniosku. Te 12 miesięcy liczy się jako jeden ciągły okres, a nie suma weekendów i wakacji rozłożonych na kilka lat.

Jest alternatywa. Jeśli formalnie zarejestrujecie swój związek de facto na podstawie przepisów danego stanu lub terytorium, wymóg 12 miesięcy nie obowiązuje. Rejestracja jest dostępna w Nowej Południowej Walii, Wiktorii, Queensland, Tasmanii, Australian Capital Territory i Australii Południowej. Nie jest dostępna w Australii Zachodniej ani w Northern Territory. Procedura jest administracyjna, koszt niewielki, a certyfikat wydany przez stanowy rejestr Department traktuje jako dowód związku de facto.

Wnioskodawcy, którzy składają wniosek de facto bez spełnienia progu 12 miesięcy i bez zarejestrowanego związku, niemal zawsze dostają odmowę z tego powodu samego, niezależnie od tego, jak mocne mają pozostałe dowody. Jeśli jesteś blisko progu i mieszkasz w stanie, który pozwala na rejestrację, zarejestrujcie związek przed złożeniem wniosku. Certyfikat całkowicie usuwa to pytanie.

Związek kończy się, gdy wiza jest jeszcze rozpatrywana

Wniosek o subclass 820 złożyłeś 14 miesięcy temu. Masz bridging visa. Ty i Twój sponsor rozstaliście się. Nie wiesz, co masz zrobić.

Musisz powiadomić Department of Home Affairs na piśmie, gdy tylko związek się skończy. Właściwym sposobem jest formularz 1022, Change of Circumstances, złożony przez Twoje konto ImmiAccount. Brak powiadomienia nie wchodzi w grę i sam w sobie jest podstawą do anulowania wizy, jeśli Department dowie się o tym w inny sposób.

Po powiadomieniu zwykle masz 28 dni na odpowiedź z wyjaśnieniami dotyczącymi Twojej sytuacji. Poza trzema konkretnymi sytuacjami wniosek o wizę partnerską w tym momencie upadnie.

Trzy wyjątki:

• Doświadczyłeś przemocy domowej ze strony sponsora w trakcie związku. Department oceni dowody sądowe (orzeczenia sądów, dokumenty policyjne, nakazy ochronne) lub pozasądowe (dokumentację medyczną, oświadczenia pracowników socjalnych, doradców lub osoby kompetentnej w rozumieniu przepisów).
• Macie ze sponsorem wspólne dziecko i istnieją ustalenia dotyczące opieki lub wspólnej opieki.
• Twój sponsor zmarł, a Ty potrafisz wykazać bliskie więzi zawodowe, kulturowe lub osobiste z Australią.

Przepis o przemocy domowej jest najczęściej stosowany i najczęściej źle rozumiany. Przemoc domowa nie ogranicza się do napaści fizycznej. Zachowania kontrolujące, kontrola finansowa, przemoc emocjonalna i groźby mieszczą się w definicji prawnej. Osoby, które tego doświadczyły, często nie rozpoznają od razu swojej sytuacji jako przemocy domowej i tracą miesiące możliwości, bo zbyt późno sięgają po ten przepis.

Twój sponsor nie może anulować Twojej wizy partnerskiej, cokolwiek by Ci mówił. Może to zrobić tylko Department. Ale jeśli związek się skończył i nie dotyczy Cię żaden z trzech wyjątków, Twoja droga do wizy jest w praktyce zamknięta, a opcje sprowadzają się do znalezienia innej wizy lub opuszczenia Australii.

Sponsor jest zdyskwalifikowany i żadne z Was o tym nie wiedziało

Ta sytuacja zaskakuje więcej osób, niż można by sądzić. Związek jest prawdziwy, dowody solidne, wniosek poza tym mocny. Sponsor jest zdyskwalifikowany.

Wszystkich sponsorów wizy partnerskiej dotyczą dwa ograniczenia:

• Sponsor może w ciągu życia sponsorować najwyżej dwóch partnerów, łącznie dla wszystkich podklas wizy partnerskiej.
• Między sponsorowaniami musi upłynąć co najmniej pięć lat. Okres pięciu lat liczy się od daty złożenia poprzedniego wniosku o sponsorowanie, a nie od końca poprzedniego związku.

Zasada pięciu lat działa w obie strony. Jeśli Twój sponsor sam był sponsorowany jako partner cztery lata temu, nie może jeszcze sponsorować Ciebie, nawet jeśli jego poprzedni związek dawno się skończył.

Istnieje uznaniowe zwolnienie z powodu „ważnych okoliczności i względów humanitarnych”, które Department interpretuje wąsko. Najmocniejszymi podstawami są dziecko pozostające na utrzymaniu z nowego związku, przemoc domowa w poprzednim związku lub śmierć poprzednio sponsorowanej osoby. Większość innych wniosków o zwolnienie jest odrzucana.

Poza limitami liczbowymi sponsor podlega także ocenie charakteru. Wyroki lub toczące się zarzuty za „przestępstwa podlegające rejestracji” (registrable offences) w rozumieniu Migration Act, do których należą przestępstwa seksualne lub z użyciem przemocy wobec dzieci, zwykle skutkują odmową zgody na sponsorowanie. Sponsorzy muszą przedstawić National Police Check Australian Federal Police (Code 33) oraz zagraniczne zaświadczenie o niekaralności z każdego kraju, w którym mieszkali 12 miesięcy lub dłużej w ciągu ostatnich dziesięciu lat.

Jeśli Twój sponsor ma skomplikowaną przeszłość, dowiedz się o tym przed złożeniem wniosku, a nie po.

Dokumenty, które sobie przeczą

Twój akt urodzenia zapisuje Twoje nazwisko w jeden sposób. Paszport w inny, z inną transliteracją. Akt małżeństwa używa nazwiska po mężu lub żonie bez wyjaśnienia. Poprzedni australijski wniosek wizowy zawierał jeszcze inną wersję. Case officer, który zbiera te dokumenty w jednej teczce, widzi cztery różne osoby.

Niespójności w nazwiskach, datach, miejscach urodzenia i adresach są częstą przyczyną Requests For Further Information, a gdy nie zostaną wyjaśnione, także odmów. Systemy Departmentu automatycznie oznaczają rozbieżności, a ich wyjaśnienie spoczywa na wnioskodawcy.

Kategorie, w których zdarza się to najczęściej:

• Warianty transliteracji dla nazw pierwotnie zapisanych w alfabetach nielacińskich (arabski, cyrylica, mandaryński, tajski, koreański)
• Nazwiska panieńskie i nazwiska po zamążpójściu bez wyraźnego powiązania dokumentami
• Niewielkie różnice w datach między aktami stanu cywilnego z kraju pochodzenia a paszportem
• Niespójności adresów w umowach najmu, rachunkach i korespondencji urzędowej w okresie, gdy związek się kształtował
• Różne pisownie nazwiska sponsora we wcześniejszych sponsorowaniach lub poprzednich australijskich dokumentach wizowych

Rozwiązanie jest mechaniczne. Zbierz wszystkie dokumenty w jednym miejscu, porównaj je ze sobą pod kątem spójności, napisz krótkie oświadczenie wyjaśniające uzasadnione różnice i dołącz dokumenty źródłowe, które je łączą. Akt zmiany nazwiska (deed poll), wyciąg z rejestru stanu cywilnego czy poświadczone notarialnie oświadczenie potwierdzające, że „osoba znana jako X jest tą samą osobą co Y”, mają duże znaczenie przy zamykaniu takich luk.

Pułapka wizy odwiedzającego

Ten scenariusz powtarza się nieustannie. Przyjechałeś do Australii na wizie odwiedzającego subclass 600, żeby odwiedzić australijskiego partnera. Wniosek o wizę odwiedzającego pytał o cel wizyty. Napisałeś „odwiedziny u znajomego” lub „turystyka”, bo ktoś Ci powiedział, że wspomnienie o związku może skutkować odmową wizy turystycznej. Wizyta się udała, zostałeś, a teraz składasz wniosek o wizę partnerską, powołując się na związek trwający od kilku lat.

Department przechowuje historię Twoich wiz. Sprzeczność między „odwiedzinami u znajomego” a „jesteśmy w związku de facto od 2022 roku” to coś, co case officerowie zauważą, podniosą i wykorzystają przeciwko Tobie. To jedna z najbardziej szkodliwych niespójności, jakie może zawierać wniosek o wizę partnerską, bo uderza wprost w wiarygodność.

Ten sam problem pojawia się w odwrotnej wersji u wnioskodawców, którzy na wcześniejszym formularzu wizy turystycznej lub studenckiej zadeklarowali, że są „singlami”, a potem w wizie partnerskiej powołują się na wieloletni związek. Prawo imigracyjne poważnie traktuje fałszywe lub wprowadzające w błąd oświadczenia w poprzednich wnioskach, a Public Interest Criterion 4020 może zostać uruchomione nawet wtedy, gdy nieprawdziwe oświadczenie pochodzi sprzed lat.

Jeśli jesteś w takiej sytuacji, uczciwą drogą jest ujawnić, wyjaśnić i podać kontekst we wniosku o wizę partnerską. Department jest bardziej wyrozumiały wobec niespójności przyznanych i wiarygodnie wyjaśnionych niż takich, które musi odkryć sam.

Statutory declarations, które nic nie mówią

Statutory declarations na formularzu 888 od osób, które znają Was jako parę, mają duże znaczenie w ocenie wniosku o wizę partnerską. Są też regularnie marnowane na ogólnikowe oświadczenia, które nic nie mówią case officerowi.

Słabe statutory declaration brzmi tak: „Znam A i B od dwóch lat. To urocza para i wydają się bardzo szczęśliwi razem. Popieram ich wniosek wizowy.”

Mocne opisuje konkretne rzeczy, które osoba składająca oświadczenie widziała. Zaprosili nas na kolację w marcu i rozmawialiśmy o ich planach kupna domu w 2026 roku. Byłem na ich ceremonii zaręczynowej w listopadzie. Wielokrotnie nocowałem w ich mieszkaniu w Marrickville, odkąd zamieszkali razem w 2024 roku. Przyszli na moje wesele jako para i siedzieli przy stole rodzinnym. Osoba składająca oświadczenie powinna podawać daty, miejsca i wydarzenia, które pokazują, że związek jest widoczny w prawdziwym życiu.

Dwa lub trzy mocne oświadczenia od osób, które potrafią opisać konkretne wspólne doświadczenia, ważą więcej niż dziesięć słabych. Każda osoba składająca oświadczenie musi być obywatelem Australii, stałym rezydentem lub uprawnionym obywatelem Nowej Zelandii, a oświadczenie musi być złożone pod przysięgą przed upoważnionym świadkiem (Justice of the Peace, farmaceutą, prawnikiem, lekarzem, policjantem i innymi osobami wymienionymi w przepisach Commonwealth o statutory declarations).

PIC 4020: pułapka fałszywego dokumentu

Public Interest Criterion 4020 to przepis Migration Regulations, który pozwala Departmentowi odmówić wizy, gdy wnioskodawca przedstawił fałszywy dokument lub informacje nieprawdziwe albo wprowadzające w błąd w istotnym zakresie. Odmowa na podstawie PIC 4020 wiąże się z trzyletnim zakazem składania kolejnych wniosków wizowych, wydłużanym do dziesięciu lat, gdy stwierdzono oszustwo tożsamościowe.

Pułapka polega na tym, że PIC 4020 nie wymaga intencji. Mogą na nią wpaść wnioskodawcy, którzy składają tłumaczenie wykonane przez znajomego zamiast przez tłumacza z certyfikatem NAATI, przedstawiają „wygładzoną” wersję świadectwa akademickiego albo dostarczają akt małżeństwa, który okazuje się wydany przez nieuznawany organ.

Postawa obronna jest prosta. Korzystaj wyłącznie z tłumaczeń certyfikowanych NAATI . Przedstawiaj oryginały lub należycie poświadczone kopie dokumentów. Nie poprawiaj, nie przepisuj ani nie „porządkuj” żadnego dokumentu urzędowego. Jeśli masz wątpliwości co do legalności dokumentu wydanego w kraju pochodzenia, poruszaj ten temat sam we wniosku, zamiast czekać, aż zrobi to Department.

Zaświadczenia o niekaralności, które tracą ważność w trakcie rozpatrywania

Częsty błąd w terminach: zamówiłeś zaświadczenie o niekaralności na początku przygotowań, złożyłeś wniosek kilka tygodni później, a teraz wniosek leży już 16 miesięcy. Gdy case officer dociera do Twojej teczki, zaświadczenie ma ponad 12 miesięcy i prosi o nowe.

Zaświadczenia policyjne uznaje się za aktualne przez 12 miesięcy od daty wydania. Jeśli Twój wniosek trwa dłużej, Department poprosi o nowe zaświadczenie z każdego kraju, w którym mieszkałeś 12 miesięcy lub dłużej w ciągu ostatnich dziesięciu lat. Im wolniejszy kraj, tym bardziej to dokucza. Niektóre jurysdykcje wydają nowy dokument sześć do dziesięciu tygodni, a wnioskodawcy, którzy nie zadziałają szybko, mogą mieć komplikacje ze statusem bridging visa.

Pragmatyczne podejście to spodziewać się takiej prośby, śledzić czasy rozpatrywania swojego wniosku i zacząć odnawianie wcześniej, jeśli wniosek zbliża się do 12 miesięcy.

Wymóg „spotkaliśmy się osobiście”

Department wymaga wyraźnych dowodów, że wnioskodawca i sponsor spotkali się fizycznie, osobiście, jako dorośli. To proste dla par, które mieszkały razem, jeździły razem na wakacje lub bywały razem na wydarzeniach. Jest trudniejsze dla par, które poznały się w internecie, a spotkania na żywo były krótkie lub rzadkie.

Do akceptowalnych dowodów należą:

• Stemple w paszportach pokazujące wjazd do tego samego kraju w nakładających się terminach
• Karty pokładowe i plany podróży z wyjazdów, by się odwiedzić
• Rezerwacje hoteli lub noclegów na oboje
• Datowane zdjęcia w rozpoznawalnych miejscach
• Statutory declarations od osób trzecich, które były fizycznie obecne, gdy spędzaliście czas razem

Wnioskodawcy, którzy budowali związek głównie przez rozmowy wideo i wiadomości w okresie ograniczeń w podróżowaniu (typowe dla par, które zaczęły się spotykać ponad granicami w czasie pandemii), powinni spodziewać się, że będą musieli przedstawić więcej dowodów spotkań na żywo, a nie mniej, by to zrekompensować.

Co się dzieje po odmowie

Odmowa wizy partnerskiej nie jest końcem drogi, ale kolejny krok jest ograniczony terminem. Masz 21 dni od daty powiadomienia o odmowie na złożenie wniosku o rozpatrzenie sprawy przez Administrative Review Tribunal (ART), który w październiku 2024 roku zastąpił Administrative Appeals Tribunal (AAT). Okno 21 dni jest ścisłe. Jego przegapienie zwykle zamyka drogę odwoławczą.

ART przeprowadza ponowną ocenę wniosku. Nowe dowody są dopuszczalne. Około 40% odmów wizy partnerskiej zostaje uchylonych w trybie odwoławczym, gdy wnioskodawca przedstawi istotne dodatkowe dowody. Samo posiedzenie zwykle wyznacza się za 12 do 18 miesięcy.

Strategiczne pytanie po odmowie brzmi: odwoływać się czy złożyć wniosek ponownie. Ponowny wniosek ma sens, gdy odmowa wynikała z możliwej do naprawienia luki, takiej jak brakujące dokumenty lub niewystarczająca baza dowodowa, a związek jest poza tym mocny. Odwołanie ma sens, gdy odmowa opierała się na interpretacji faktów przez Department, które możesz ponownie udokumentować i uzasadnić. Zarejestrowany agent migracyjny (registered migration agent) może doradzić drogę odpowiednią do Twojego konkretnego listu z odmową.

Jeśli w chwili odmowy jesteś w Australii na bridging visa, złożenie wniosku o rozpatrzenie sprawy zwykle utrzymuje bridging visa w mocy na czas, gdy ART bada sprawę. Jeśli jesteś poza Australią, skutki odmowy są inne i wymagają porady opartej na Twoim obywatelstwie i innych posiadanych wizach.

Uwaga o kosztach emocjonalnych

Wnioski o wizę partnerską trwają długo, a samo czekanie może obciążać związek, który poza tym jest stabilny. Wnioskodawcy na bridging visa często nie mogą łatwo opuścić Australii, nie mogą pojechać do domu na rodzinne uroczystości i nie mogą planować na średni termin, bo data przyznania wizy jest nieznana. Sponsorzy dźwigają ciężar finansowy i logistyczny po australijskiej stronie. Oboje partnerzy często czują, że wniosek ocenia sam związek, co jest prawdą, w sposób, do którego większość ludzi nie jest przyzwyczajona.

Nic z tego nie jest powodem, by odwlekać wniosek, i nic z tego nie jest powodem, by go przyspieszać. To powód, by poważnie potraktować dokumentację, budować bazę dowodową stopniowo, a nie w pośpiechu w ostatnich tygodniach, i zająć się sytuacjami opisanymi w tym artykule przed złożeniem wniosku, a nie po tym, jak Request For Further Information (RFI) wpadnie na Twoje konto ImmiAccount.

Przygotowanie tłumaczeń

Wśród dokumentów, które najczęściej sprawiają problemy wnioskodawcom nieanglojęzycznym, są przetłumaczone zagraniczne zaświadczenia o niekaralności, akty małżeństwa, akty urodzenia i akty rozwodu. Wszystkie muszą być przetłumaczone przez tłumacza akredytowanego przez NAATI, aby zostały zaakceptowane.

EzyTranslate oferuje tłumaczenia certyfikowane NAATI akceptowane przez Department of Home Affairs we wnioskach o wizę partnerską. Tłumaczenia dostarczamy jako PDF na Twoją skrzynkę e-mail w ciągu 24 godzin.

Pakiet wizy partnerskiej obejmuje akt urodzenia, akt małżeństwa, akt rozwodu i zaświadczenie o niekaralności w obniżonej cenie. Pojedyncze dokumenty zaczynają się od AU$69.